De eerste keer dat ik (een?) kapsalon at, was met Tim in Rotterdam-Zuid – waar de lekkernij is uitgevonden. Het was laat en donker en we hadden honger en niet zoveel geld. Bij een van de zesentachtig kebabzaakjes in de straat hing een bord: KAPSALON, kebab, sla, patat en kaas – €2,50. Dat klinkt als een heel menu, voor heel weinig geld! We bestelden een ‘kapsalon’.
Tot onze grote verbazing begon de kebabmeneer de patat in een bakje te doen, met het vlees erbij, de sla erbij, de kaas erover. En toen ging het bakje in de oven en werd het ingepakt. Alstublieft. Wij keken elkaar aan: eh, het zal wel. Eenmaal thuis bleek het een werelduitvinding. Belachelijk: warme sla, patat met kaas, alles veel te zout en veel te vet.
Een paar weken later kwam de Kentucky Fried Chicken om de hoek, op het Fastfoodplein, met een fastfoodvariant: kipballetjes met frietjes en kaas. Toen was de lol er in Rotterdam natuurlijk wel weer af, maar in Amersfoort begint het kapsalonfeest pas net.
Hahaha! Ik moet het nog steeds proberen, maar ik durf niet…
Is het nou echt eetbaar?